Twaalf minuten radio over mijn digitale rommel
Een blogpost over mijn AI-opruimcoach Margareta leidde tot een uitnodiging bij NPO Radio 1 Nieuwsweekend. Hoe dat ging, en wat er anders liep dan ik dacht.
Hier schrijf ik over wat ik bouw, wat misgaat, en wat ik leer. Geen tutorials, wel proces.
Een blogpost over mijn AI-opruimcoach Margareta leidde tot een uitnodiging bij NPO Radio 1 Nieuwsweekend. Hoe dat ging, en wat er anders liep dan ik dacht.
Recensie van het boek Informatieautonomie van Martijn Aslander. Over vormvrije informatie en waarom cultuur harder aan software vastzit dan ik dacht.
Voor de vierde keer een nieuwe read-later setup, deze keer self-hosted op Miniflux en Kill the Newsletter. Of het patroon nu doorbreekt? Geen idee.
Over een boek schrijven met AI, publiceren onder pseudoniem, en de vraag of dat valsspelen is.
In november bouwde ik een plugin om mijn WordPress-site statisch te maken. Daar kwamen vragen op. Nu is er een gratis online workshop.
Over een AI die vier keer dezelfde fout maakt, ondanks z'n eigen documentatie. En dan vloekt.
Over hoe ik Nextcloud met Collabora op een VPS installeerde - iets wat ik nooit alleen had gekund, maar wat ook met AI nog een lange sessie werd
Hoe ik met Claude Code en een zelfgemaakte AI-agent een opruimplan maakte voor mijn digitale chaos
Over jarenlang "tijdelijke" bestandsmappen die permanente chaos werden, en hoe een Poolse tool me helpt opruimen
Over foto's delen die niet echt gedeeld zijn, en duplicaten verwijderen die niet echt verwijderd worden
Over duplicaten die niet gedetecteerd werden, een avond database-detectivewerk met Claude Code, en waarom je je externe schijf niet moet loskoppelen terwijl Immich draait
Na 50 jaar is De Poezenkrant gestopt. Hoe houd je bij welke nummers je hebt? Met Claude Code en Obsidian maakte ik een doorzoekbare collectie met covers.
Over een slimmere manier om met Claude Code te werken - door de AI vragen te laten stellen in plaats van zelf alles te moeten overzien
Over het opzetten van Immich, 289.000 foto's waar er 55.000 hadden moeten zijn, en waarom je nooit dezelfde map twee keer moet mounten
Over het vinden van een community waar je je thuis voelt, het verliezen ervan, en het weer terugvinden op een onverwachte plek
Hoe ik dankzij Plex mijn oude muziekcollectie herontdekte, verdwenen playlists terugvond, en nu wacht op een USB-hub
Hoe ik onderzocht hoe andere bloggers Mastodon integreren, en waarom ik voor de simpelste oplossing koos
Over het ongemak van AI gebruiken terwijl je weet wat het kost.
De verschillen tussen Claude Code in de terminal en de Desktop app zijn kleiner dan ik dacht. Het is vooral voorkeur.
Hoe ik ISO-normen en Architecture Decision Records toevoegde aan mijn kennissysteem, geïnspireerd door Martijn Aslander.
Waarom mijn AI agents allemaal vernoemd zijn naar vrouwen die de weg baanden in tech, design en wetenschap.
Een compleet kalenderoverzicht strippen tot alleen gekleurde stipjes, met onderbouwd advies van virtuele UI- en UX-designers.
Waarom generalist zijn opeens een voordeel is
Van 51 naar 157 tests: geen nieuwe features vandaag, maar wel een steviger fundament. Soms is dat precies wat nodig is.
Jarenlang was Jacobs poëziesite offline. Met Hugo en Claude Code stond hij op een zaterdagavond weer op zijn eigen domein.
Een iOS Shortcut die met twee tikken een GitHub issue aanmaakt, inclusief screenshot. Zonder externe diensten.
Alexander Klöpping bouwde in vijf minuten een app zonder te programmeren. Ik herken dat gevoel - de wereld is groter geworden.
Wat begon als 'even die losse bestanden consolideren' werd een complete herstructurering van hoe ik kennis bewaar tussen projecten.
Twee dagen lang werkte hetzelfde veld niet. De boosdoener: een whitelist-functie die Claude zelf had geschreven en vervolgens was vergeten.
Ik stelde een vraag aan een Product Owner, liet een UX Designer wireframes maken, en vroeg een Developer om te implementeren. Niemand van hen bestaat.
Mijn taalleer-app had geen idee hoe mensen leren, tot ik een Learning Specialist-agent toevoegde aan mijn team.
Drie issues op de lijst, en de werkelijkheid bleek genuanceerder: een klassieke undefined-versus-null valkuil in JavaScript.
Mijn AI-agents negeerden regels en pushten direct naar main. De oplossing: dezelfde ondersteuning bouwen die je voor een mensenteam zou bouwen.
Elke health tracker heeft dezelfde checkboxes. Vandaag bouwde ik custom habits, zodat de app eindelijk van mij voelt.
Met hulp van een virtuele product owner en haar impact/moeite-framework: vijf quick wins in één sessie.
'De AI bouwde een app in 16 uur' klopt, maar is niet het hele verhaal. Een eerlijk gesprek over wat de mens in de samenwerking inbrengt.
Hoe tekstbestanden me helpen denken: een team van AI-agents met eigen rollen en perspectieven om solo te bouwen.
De app werkt, maar voelt nog als een website. Tijd voor pull-to-refresh en een iOS-stijl wheel picker, 100% custom en zonder dependencies.
Netlify setup, deploy, en dan de app op je eigen telefoon zien staan tussen de andere apps. Alsof het altijd al zo was.
Van één HTML-bestand van 2000 regels naar nette ES Modules, PWA-support en 95% toegankelijkheid. Phase 0 afgerond.
Manual testing, cross-browser tests, CI/CD pipeline en 51 unit tests: van cowboy code naar production ready.
Untested code in production, een accessibility-score van 51% en de conclusie: pauzeer development, start testing.
1500 regels code in 35 minuten, en dan werkt het gewoon. Sessie 2 van het habittracker-bouwlogboek.
Ik wilde mijn gezondheid bijhouden zonder cloud-apps. Het begin van een bouwlogboek: hoe ik met Claude Code in 15 minuten van idee naar project ging.