Het droste-effect van mijn bestanden

Digitaal döstädning

Ken je het Zweedse concept döstädning? Ook wel Swedish Death Cleaning genoemd. Het idee is dat je je spullen opruimt zodat je nabestaanden daar later geen last van hebben. Klinkt misschien morbide, maar het is eigenlijk heel praktisch: je maakt bewuste keuzes over wat je bewaart en wat weg kan.

Ik leerde erover via oud-collega Pauline, en het bleef hangen. Sayonara Marie Kondo, hej Margareta Magnusson.

Nu pas ik het toe op mijn digitale leven. Want eerlijk: als ik morgen onder een bus kom (wat ik niet van plan was, no worries), heeft niemand iets aan zeven externe schijven vol “tijdelijke” mappen.

Mappen in mappen in mappen

Je kent het vast wel. Je krijgt een nieuwe computer, en je hebt niet echt tijd om alles netjes over te zetten. Dus je maakt even een tijdelijk mapje aan. “Dit zoek ik later wel uit.” En dan doe je dat niet.

Ik heb dit nu een jaar of vijftien gedaan.

Ergens op een externe schijf vond ik laatst een map die “OneDrive-oud” heette. Daarbinnen zat een map “Documenten”. En daarbinnen… een map “Oude MacBook”. Met daarin weer een map “OneDrive”.

Het is alsof je in een spiegel kijkt die in een spiegel kijkt. Droste-effect, maar dan met bestanden.

En dat is nog maar één schijf. Ik heb er meerdere. Plus iCloud. Plus OneDrive (het echte, actuele OneDrive). Plus ProtonDrive. Plus die ene backup van die ene computer die ik ooit “voor de zekerheid” ergens heb neergezet.

Overal dezelfde mappenstructuur, in verschillende stadia van compleetheid. Soms met dezelfde foto’s, soms met net iets andere versies. Wie weet wat de juiste is? Ik in ieder geval niet.

Waarom ik nooit opruimde

Eerlijk? Omdat ik het niet meer overzag.

Als je één map hebt met rommel, ruim je die op. Maar als je tien mappen hebt, op zes verschillende plekken, met allemaal dezelfde soort inhoud - waar begin je dan? Welke is de “echte”? En wat als je per ongeluk iets weggooit dat je nog nodig had?

Dus startte ik iedere keer dapper met opruimen. En stopte dan weer net zo snel.

Een Poolse tool die helpt

Nu ik bezig ben met mijn eigen server en wat meer grip probeer te krijgen op mijn digitale leven, stuitte ik op een programma: Czkawka. Het is Pools voor “hik” - wat best grappig is voor een tool die je helpt van die hardnekkige digitale hik af te komen.

Hoe kom je eraan? Czkawka is gratis, open source, en werkt op Windows, Mac en Linux. Ga naar de downloadpagina en download de versie voor jouw systeem.

Het werkt simpel. Je geeft een “referentiemap” op - dat zijn de bestanden die je wilt houden. En je geeft een zoekmap op - daar zoekt het programma naar duplicaten van wat er in die referentiemap staat.

Even later heb je een lijst met exacte kopieën. Dezelfde foto, dezelfde grootte, dezelfde inhoud. Alleen op een andere plek.

En dan kun je kiezen: houden of weg. (Of tijdelijk even ergens bewaren? 🤔 Neeee!)

De eerste ronde: 3,7 GB weg

Ik begon met de foto’s op een oude externe schijf. Referentiemap: de foto’s die ik al had uitgezocht. Zoekmap: de chaos van “Toshiba oud”.

Resultaat: 1316 duplicaten. 3,7 gigabyte aan bestanden die gewoon dubbel stonden.

Weg ermee.

Dat voelde goed. Niet het verwijderen zelf (dat is best spannend, de eerste keer), maar het overzicht. Eindelijk weten wat dubbel is en wat niet. Eindelijk een stukje van die digitale chaos kunnen afvinken.

Dit is deel één

Ik ben nog lang niet klaar. Er zijn meer schijven. Meer cloudaccounts. Meer “tijdelijke” mappen die al jaren meegaan.

Maar ergens moet je beginnen. En het helpt om een tool te hebben die het zoekwerk voor je doet.